اینه که پیش خودم گفتم از اول سال جدییید، یه جورایی اسبمو زین کنم که هم در رده ملی و هم در رده بین المللی مشکل انبوه مزخرفو یکمی سر و سامان بدیم که شااااید، شااااید، شااااید یزنم به تخته بتونیم سال کم مزخذف تری رو آغاز کنیم و به مزخرف بودن مزخرف هم ایمان بیاریم اگه رومون نمیشه به چیز دیگه ای ایمان بیاریم که چیییی که همین، اصلا زندگی به من چه؟ من که اصولا مشکلات زندگیم با ظهور وبلاگ خیلی کمتر شد، نمیدونم شما چطور؟ تمامی تلاشهای وبلاگیم رو هم بلاعوض به جنبش پست مدرن تقدیم میکنم!